Beleidskader Wet Maatschappelijke Ondersteuning ‘Op eigen kracht’
Voor ons ligt het beleidskader Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) met als titel ‘Op eigen kracht’ . Voordat ik in ga op de inhoud, wil ik een opmerking maken over de titel.
We hebben het hier over de WMO, die bedoeld is voor mensen, die op een of andere manier ondersteuning nodig hebben. Voor de mensen, die het op eigen kracht kunnen is de WMO niet van toepassing. We hebben het hier juist over de kwetsbaren in de samenleving. We hebben het hier ook over een mentaliteitsverandering van de burger en ook dat kan de burger niet op eigen kracht.
De notitie , die voorligt geeft een goed overzicht van het ontstaan van de WMO en algemene uitgangspunten en definities. Bij de uitgangspunten voor toekomstig WMO-beleid wordt gesproken over compensatieplicht en resultaatvelden compensatieplicht.
Deze 2 aspecten zijn niet nieuw, want zijn de basis van de WMO. Het werken aan de hand van de compensatieladder kan een goed instrument zijn. Daar kom ik later op terug.
Er worden 2 nieuwe begrippen geïntroduceerd, wat volgens ons niets nieuws onder de zon is.
Kanteling
Kanteling: een impuls om burgers zelf meer regie in handen te geven over hun eigen welzijn en gezondheid. De principes van kanteling zijn niet nieuw, volgens ons wordt vanaf de invoering van de WMO bij het indiceren, al op deze wijze gewerkt.. Het doet mij erg denken aan de ontwikkelingen in de jaren 80, toen plotseling de term mantelzorg werd geïntroduceerd, wat alleen maar een mantel was voor forse bezuinigingen.
In de nota worden de voorwaarden aangegeven om te kunnen kantelen. Er wordt gesproken over een nieuwe modelverordening.
De eerste jaren van de WMO is ook een leerproces geweest. Zowel voor de Gemeente als voor de burger. We zijn, met alle goede bedoelingen, blijven denken in voorzieningen, standaardoplossingen en het bestaande aanbod.
We moeten vooral gaan denken in oplossingen, het leveren van maatwerk en het denken vanuit behoeften. Dat zou de uitdaging moeten zijn in de komende jaren. Voor de rol van de burger betekent dit een verschuiving van consumptief naar proactief.
Volgens Akkoord'94 , ligt bij dit aspect de grote uitdaging. We kunnen nog zoveel verordeningen, procedures en checklists vaststellen, zonder mentaliteitsverandering gebeurt er niets.
Daar kom ik op terug bij de ambities.
Welzijn nieuwe stijl
Vervolgens komt welzijn nieuwe stijl aan de orde.
Hoofddoelstelling: een betere samenwerking met het maatschappelijk middenveld. Dat is een open deur. Een integrale aanpak is van begin af aan onderdeel geweest van het WMO beleid.
Tot zover veel algemene begrippen, definities en algemene voorwaarden. Het wachten is op de visie en de ambities.
Visie en doelstelling
In de visie wordt aangegeven, dat kanteling en welzijn nieuwe stijl de basis zijn van de visie en doelstelling. Er worden een aantal doelstellingen geformuleerd. Vrij algemeen.
Daar kun je geen problemen mee hebben. Maar voorzitter wat is hierbij de visie van het College, op welke wijze worden de resultaatvelden compensatieplicht hierbij betrokken ?
En: de belangrijkste opdracht ontbreekt totaal, namelijk: hoe geven wij de mentaliteits-verandering vorm? En binnen welke periode willen we dit bereikt hebben?